Doświadczenie Balmera – Rydberga (seria widmowa wodoru)
Stanowisko Dydaktyczne EXP200160 (Fizyka)
Doświadczenie Balmera – Rydberga odnosi się do historycznych badań nad widmem emisyjnym atomu wodoru i wyprowadzenia wzoru matematycznego opisującego długości fal poszczególnych linii. Przełomowe odkrycia z przełomu XIX i XX wieku stanowiły podwaliny pod rozwój mechaniki kwantowej. Seria Balmera (1885 r.): Johann Balmer zauważył, że długości fal czterech widzialnych linii wodoru (czerwonej, niebiesko-zielonej, niebieskiej i fioletowej) można precyzyjnie wyliczyć za pomocą wzoru empirycznego. Wzór Rydberga (1889 r.): Johannes Rydberg uogólnił odkrycie Balmera. Jego wzór pozwala wyliczyć długości fal wszystkich linii widmowych wodoru oraz atomów wodoropodobnych.
Początkowo wzory te miały charakter wyłącznie empiryczny – świetnie zgadzały się z wynikami doświadczeń, ale fizyka klasyczna nie potrafiła ich wyjaśnić.
Dopiero model atomu stworzony przez Nielsa Bohra w 1913 roku wyjaśnił fizyczny sens liczb kwantowych (n)
Opis Stanowiska:

Zestaw edukacyjny - fizyka. Długości fal światła widzialnego z serii Balmera dla wodoru mierzy się za pomocą spektrometru. Stałą Rydberga wyznaczamy drogą obliczeń.
Elementy Zestawu:
- POF010361 Spektrofotometr Superior (z liniową czułością i kolorymetrią)
- DPO02010 Lampa wodorowa
- POD010110 Uchwyt na elementy


